sambal bij?

Gisteren zag ik een film in de bioscoop waarin Keanu Reeves een buitenaards wezen speelt (Klatuu), die de aarde komt redden van de mensheid. Een naar mijn mening niet geweldige film, maar toch wel met een zinnige en zeer actuele boodschap; de mens verandert pas wanneer hij op de rand van de afgrond staat. Volgens de makers van deze film, die vast ook die documentaire van Al Gore gezien hebben, staan we momenteel op de rand van de grootste afgrond. Tijd voor ons om te veranderen dus.

Sommige dingen lijken echter nooit te veranderen bij sommige mensen. Ergens in het midden van de film voert Klaatu een dialoog met een collega buitenaards wezen in een Chinees dialect. Tijdens deze scene hoorde ik vanaf meerdere stoelen in de bioscoop een spottend gegiechel opstijgen.

Natuurlijk; de Chinees taal klinkt nog grappiger dan tafeltennissen met sambaballetjes, voor diegenen die de Chinese taal niet beheersen. Maar er zijn zelfs Nederlanders die anno 2009 nog steeds dolle pret beleven wanneer ze "sambal bij" naar me roepen als ik voorbij fiets (ik ben overigens Indonesisch). Ik reageer meestal met een ongeïntimideerde glimlach; zij kunnen nu eenmaal ook niet ruiken dat ik hun eigen Nederlandse moedertaal stukken beter beheers dan zijzelf.

Bovendien ben ik niet wraakzuchtig of haatdragend. Andermans onwetendheid is niet mijn probleem, ook al proberen ze mij er mee te beledigen. Het is nog steeds meer zijn probleem dan die van mij. Ik geloof in karma; de daad is de straf, of de zegen. Tevens ben ik mij er van bewust dat een vijfde van de aardbevolking Chinees is. Als ik zelf iets of iemand zou willen beledigen dan zou het de panda beer zijn, want daar zijn er niet zoveel van en dus weinig kans op wraakacties. Beetje laf, dat wel.

Als ik mensen in een vreemde taal hoor praten dan vraag ik mij altijd af hoe zij naar mij luisteren als ik met iemand Nederlands aan het praten ben. Hoe idioot grappig moet Nederlands wel niet klinken voor iemand die de taal niet machtig is? Met al zijn harde g's (behalve in het Zuiden dan) en sissende 's' en niet vergeten de 'sch'.

Op dit moment stijgt er in bioscopen her en der in China een spottend gegiechel op tijdens de vertoning van een ongesynchroniseerde versie van de film Wit Licht; en niet zozeer om het soms zeer lachwekkend ongeloofwaardige plot.

"Rare frikadellen; hun 'r' klinkt als een 'r'."