Elke multinational, merk, bedrijf, restaurant, winkel of supermarkt wil een tevreden klant. Als het goed is tenminste. Het vervelende voor hun is dat een tevreden klant niet garandeert dat deze klant ook trouw blijft kopen.
Nergens in de wereld worden zoveel zegels gespaard als in Nederland. Er gaat momenteel vijf miljard euro per jaar om in spaarsystemen. Spaarsystemen passen bij de zuinige Nederlander want het is toch zonde om de korting mis te lopen. Tijdens acties vergroot de klantengroep en daarnaast ook de omzet van een bedrijf. Maar helaas voor het bedrijf is het effect maar tijdelijk.
Klanten die niet vreemd gaan zijn schaars. Ik ga ook vreemd als een klant met een midlifecrisis. Ik ben één van de kritisch wordende consumenten. En de ontrouwe consument. Loyaliteit bestaat niet. Het is op zijn minst een begrip waar het moeilijk mee werken is. We zijn allemaal te koop. Zeker als we gekocht worden met een beter product of een lagere prijs. En ik heb een hekel aan zegeltjes.
Ik hop van uitverkoop naar aanbieding naar actie, als ik weer eens iets wil kopen. Loyaliteitsacties bestaan al zo lang als Retail bestaat. Eigenlijk kopen loyaliteitsacties mijn ‘loyaliteit’. Puur en alleen op dat ene moment van aankoop. Ik ben hierdoor in feite loyaal aan het geldelijke voordeel. Kortom, het geld is de grote invloedsfactor op mijn ‘loyaliteit’ als consument (ik ben nou eenmaal geen miljonair). Ik ben niet merktrouw; ik ben voordeeltrouw.
“natuurlijk mag u mijn bonuskaart even lenen, wilt u misschien ook mijn zegeltjes?”
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten